HERBOREN FENIKS

180416

Niet alleen onze Feniks kan hier, in de schaduw van het surrealisme, zijn ei kwijt.

Onze multischizofrene eenmansredactie mag hier zijn kunst- en cultuurinspiratiemosterdpotlepeltjes uitkappen en u oversauzen met afgewerkte reeksen zoals: ‘de Kathedraal in 100 stukjes’, Cabotskes van de St.-Carolus Borromeüskerk, het eindwerk van uw dienaar over het Conscienceplein, een eindeloze verzameling tetramorfen, ongeloofwaardige en geloofwaardige heiligenlevens, poëzie-bevliegingen in blauwe hagen en dergelijke meer.

Dit alles en nog gigantisch veel meer riskeert een smakelijke hutsepot van geschifte humor, doodernstige schrijverij en vooral veel fantasie te worden.

Daarom krijgt elk postje zijn tag, zodat we door het bos de bomen kunnen zien… of is het andersom?

Den dikke Taalvandaal zegt me dat het inderdaad andersom is, maar hij kan den boom in met zijn ‘Belgisch Nederlands’. Neen Mijnheer, wij spreken Vlaams, en spreken de R zeeR goed uit.

Maar laat me vooral niet afwijken, want mijn vriendjespolitiek met Skynet heeft niet lang geduurd: ze hebben deze oude boom uit hun patattenveld getrokken en ik zal hem hier neerplanten.

Hier vind ik mijn blogvrienden en -vriendinnen terug. We gaan ze vertroetelen en alvast bedanken voor hun geduld.

Overmorgen trek ik voor twee dagen naar Hotel Monica voor een ingewikkelde oog(prothese)operatie.

Ze trekken er drie uur voor uit, maar ik heb er een goed oog in en kom terug als een herboren feniks.

©Foto 180405-1350-DSC1564B: Vorige week donderdag, net voor ik mijn rondleiding in de kathedraal wou beginnen, zag ik hem vliegen. Ook onze jonge feniks verandert al eens van gedaante.